minik ellerimi tuttuğu gün başladı hayat
sımsıkı şefkatle sevgiyle.
gülümseyen gözleri bir ışlık demeti
sanki alaca karanlığı tüketip siyahı beyaz yapan parlak yıldız.
düşüncelerde başlayan korkular
kulağıma fısıldadığı ninniyle sonlanır.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




yürekler bir olunca.. böyle güzel bir şiir doğar..
selamlarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta