minik ellerimi tuttuğu gün başladı hayat
sımsıkı şefkatle sevgiyle.
gülümseyen gözleri bir ışlık demeti
sanki alaca karanlığı tüketip siyahı beyaz yapan parlak yıldız.
düşüncelerde başlayan korkular
kulağıma fısıldadığı ninniyle sonlanır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




yürekler bir olunca.. böyle güzel bir şiir doğar..
selamlarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta