Anne, sen de benim gibi gurbette büyüdün.
Sesin sesimde hala; ve dudağımda sütün...
Ellerin yumuşaktı, şimdi düşte gördüğüm;
Kilim dokuyan eller, şimdilerde kördüğüm...
'Yarın büyüyeceksin' diye bir ses kalbimde...
'Çocukların olacak! ' dünden heves kalbimde...
Anne, benden ayrılma; ben ölsem de ayrılmam!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




mutlu
ayrılıklarda sevdaya dahil
çünkü ayrılanlar halen sevgili...
tebrikler
Gönül dostum Süleyman Hasan MUTLU, şiirini okudum. Ölenle ölünmediğini bilmen gerek. Mühüm olan duanı unutma. Gönlüne sağlık.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta