Elini çekse nefes, sızımı dindirse,
Yuvandır diye bedenimi kabrine indirse.
Yokluğun kadar yakar cehennem,
Yaşım sıra büyüdü içimdeki özlem.
Sana ağlayan yağmur taneleri tenine değdi,
Kokun sindi sellere, akıpta gitti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta