En çok sevdiğim, iki insandı onlar,
Onlarında beni çok sevdiğini sandığım iki insan,
Hayatımdı, canımdı, Onlar benim annem ve babam,
Annem babama canım, babamda anneme canım diye hitap ederdi,
Önce ağız kavgaları başladı aralarında,
Sonra karşılıklı iftiralar ve tekme tokat kavgalar uikiside bizi sevdiklerini söylüyorlardı,
Ama biliyorduk yalan söylediklerini,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Etkileyici bir o kadar duygulandırdı ellerine yüreğine sağlık Yücel şairim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta