ANNEM – I -
Söndü Sivas’ın ışıkları
Gözüne bir damla uyku girmiyor
Ne çok sancın var, ne çok kederin
Öpebilseydin gözlerinden
Öpebilseydin
Bir, bir hasretleriyin.
Kar yağıyor
Soğudu gece
Soğuk dört duvar arasında
Deşer şimdi cerrah yaralarını.
Tutabilseydin ellerinden
Tutabilseydin
Bir, bir sevdikleriyin.
Ömür dediğin şey neymiş ki
Rüzgar gibi geldi geçti
Yoruldun peşinden koşmaktan hayatın
Çağırsan geri gelecek bir ömür daha yok ki.
Purların başı kar, tipi, boran
Bugünlerde geçer annem
İyi olur yaran.
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 10:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!