Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiiriniz harika olmuş,geceye yüklediğiniz anlam,kullandığınız dilin sadeliği takdire şayan
Ana-evlât duygu bağının gizemi daha başka nasıl tahlil edilir bilemem. Hele böyle güzel bir şiirsel anlatımla... Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta