Bu gün saydım günleri,
Tamı tamına on dört yıl,dokuz ay,on yedi gün olmuş...
Sen beni sensiz sen beni sessiz sen beni kimsesiz koyalı buralarda.
Parmaklarım yetişmedi bu hesaba,kafam karıştı...
Ben sana sensizliği anlatmak istedim nedense.
İçimde zaman zaman bir yerim eksikmiş gibi oluyor,
Sanki ağzım var dilim yok,bacaklarım var yürümeye halim yok,
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta