Bakıştığım ilk göz,
Dilimden dökülen ilk söz
İlk sevgimdin annem....
Hiç gitmeyeceksin sandım,
Çocuksu umarsızlıkla..
Gençlik bunalımlarımda,
İsyanlarım dorukta,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




ana-kiz muhabbetlerini hep merak etmisimdir... Merak ettigim aslinda bu ikili arasindaki bagdir... Siire gelince her siiriniz gibi güzel... Allah uzun ömürler versin...
Anne sevgisi güzel bir eve serilecek olan yolluk gibi enfesce dokunmuş.
Anneler vefakar, kader vefasız. Uçurdu mu elimizden, sığınacak kucak ararız. Sevgiyle kalın, güzel bir seslenişti.
Suna Doğanay
anne dendi mi duracaksın bir kez...duruyor huzurunda dağlar denizler ve havada kuşlar...yüreğinize sağlık bu güzel şiir için tebrik edrim sizi.Zeynep
Yureginze saglik, dost.. oyle guzel dile getirdiniz ki, gozlerim doldu...
Güzel şiiriniz için kutlarım
Selamlar
Bu şiir ile ilgili 16 tane yorum bulunmakta