Gözlerimi dünyaya açtığım zaman
İki tane annem vardı bilmem ki
Anam çok güzeldi çok da sevimli
Babam niye evlenmişti bilmem ki
Anamın ağlamakla geçti dünyası
Üveyliğin kötü bile rüyası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hanife hanım mükemmel bir şiir gönlüne yüregine saglık içim burularak okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta