Gözlerin alabildiğine gökyüzü
güneş bulut şimşek yağmur
saçlarında rüzgar mevsim mevsim
yüzün unutulmuş bir akşamüstü
yüzyıllardır uyuyan volkandır yüreğin
hani bir silkelensen düzen yeniden kurulur
ellerinle yazılmıştır bereketin tarihi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta