Saçlarını maviliklere ör anne,
Mavilikleri umuda yor...
Sen isen zamandan önce algıladığım,
Yani sonsuzluğa olan anlayışım...
Hep mahkumdu ellerinde yitirilmeye, mutlak yalnızlığım....
Saçlarını maviliklere ör anne.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Çok güzeldi
“Vedası olmayan sevgimin
Hoş geldinisin
‘Sevgili,ölüm,
~
Sesi kalbimde atanı
öperek uyandığım an
kavuştuğumuz andır.”
Kalbimde atan sesinle
uyandım, maviliklerine
umuda yoruyorum mavilikleri, umuda…
Öncelikle tebrik ederim. " bütün sessizlikler hep seni hatırlatırken, sessizliğin neden başıboş evreni hatırlatır" sözünüz duvara çarmış hissi verdi bana
İlk cümleniz o kadar haklı ki..
Samimi yorumunuz için çok teşekkür ederim. Saygı ve selam bizden.
Attığımız her adımda hep sevgi ve bir parça da hüzündür anne...
Söz konusu anne olunca, hükümsüz kalır sözcükler...
Çok güzel şiirinizi ve sizi kutlarım, Okan bey.
Tebriklerim ve saygımla çok.
İlk cümleniz o kadar haklı ki..
Samimi yorumunuz için çok teşekkür ederim. Saygı ve selam bizden.
"...gerçeklerimiz değişir,hakikatimiz hep aynı kalır."
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta