Tam dokuz ay hep,karnında taşıdın.
Sonra beni büyütmek için uğraştın,
Büyyüyüp adam olayım,koşuşdun.
Hiç,senin hakkın ödenir mi.Annem.
Gecelerce uyumazdın,beni salladın,
Hasta olduysam,göz yaşınla ağlardın.
Kendini düşünmez,hep beni kollardın.
Hiç,senin hakkın ödenir mi.Annem.
Cefayla büyüttün beni,okula yolladın.
Bıkmayıp dualarınla,her gün uğurladın,
Kapıya çıkıp,arkamdan elini sallardın.
Hiç,senin hakkın ödenir mi.Annem.
Hasta olursam, gözüne uyku girmez.
Ben iyi olmadan, yüzün hiç gülmez.
Sen olmasan,bu hayatın tadı olmaz.
Hiç,senin hakkın ödenir mi.Annem.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta