Hiç gülmeyecek mi anneciğim, bir gün yüzün;
Bitmeyecek mi gönlündeki ebedi hüzün?
Ne olur Allahım onunda nur yüzü gülsün,
Emret ki o da fani dünyada bir gün görsün!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Galiba gülmemek annelerin kaderi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta