Annem Annem
İki yaşındaymışım öksüz yetim ve kardeşsiz kaldığımda. Büyütemem diye annem evlatlık vermiş beni de diğer kardeşlerim gibi. Bilmeden büyümüşüm evlatlık olduğumu.
Dönülecek yollara giden evlatların bile ardından gözyaşı dökerken anneler, nasıl kıymış nasıl dayanmış benim annem bu dönülmez yola gönderdiğinde. Kızıp küsmüşüm sakladıklarına.
Yıllar sonra buldum kardeşlerimi ve bizi evlatlık veren annemin mezarını. Sefaletle yaşamış öldüğündeki gibi. Evlatlarını kurtarmış olmanın huzuru çökmüştü toprağına ya da bana öyle gelmişti. Her birimizin bir başka annesi vardı başımızda bekleyen, canındanmış gibi
Seviyorum galiba seni
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki
Devamını Oku
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta