Hatırlıyorum hayal meyal,
Bazen evde otururken sana bakardım.
Anne dediğin varlığın arı gibi oradan oraya koşuşturmasına.
Dün gibi hatırlıyorum.
Küçükken her çocuktan biraz daha yanında duruşumu.
Düzgün ve yaramaz olmadan kalabildiğim tek yerde.
Şarıl şarıl yağan yağmurda,gök gürültüsünde yedi yaşında...
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta