Hatırlıyorum hayal meyal,
Bazen evde otururken sana bakardım.
Anne dediğin varlığın arı gibi oradan oraya koşuşturmasına.
Dün gibi hatırlıyorum.
Küçükken her çocuktan biraz daha yanında duruşumu.
Düzgün ve yaramaz olmadan kalabildiğim tek yerde.
Şarıl şarıl yağan yağmurda,gök gürültüsünde yedi yaşında...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta