Şu benim hiç gülmeyen kara bahtımdan,
Bir aşkın mecrasına sel oldum Anne!
Meçhule doğru kapı açan rıhtımdan,
Demir alan gemiye yel oldum Anne!
O engin gözlerinde deniz bulduğum,
Kelâmında nazına mazhar olduğum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duygu doluydu benim icin dizelerin abi, hüzünlü bir dertleşme olmuş,ben de anamı yanıma getirdim bol bol dertleşiyoruz,başka kimimiz var ki! ilhamınız bol sun..
saygılar gurbetten sılaya selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta