Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Analar kutsal varlıklardır ve siz bu kutsal varlığa olan özlemi çok güzel anlatmışsınız. Buradan bütün annelerin elini öpüyorum ve yüreğinize sağlık, kaleminiz daim olsun diyorum. 10 puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta