Emdiğim süt burnumda,
Hatıran göbeğimde koca bir delik.
Ninnilerin kilise çanı gibi saat başı çınlıyor.
Beni yolcularken akıttığın yaşlar,
En acı yerimden kanamaya başlar.
Yüzün yastığımın altında, yüzün ezberimde,
Gözyaşımda paslanmasın resmin diye.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta