Hasrete alışılmıyormuş anne.
Bir gece yarısı,
Sonbahar yağmurları ıslatırken yaşadığım şehri, anladım.
Kimse, senin gibi yar olamıyormuş.
Başımı koyup ağladığım dizlerini,
Şimdi daha çok arıyorum.
Ne kalabalık bir yalnızlığım varmış anne.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




sevginiz hiç bitmesin .güzel annenizi allah başınızdan eksik etmesin.kavuşmanız dileğiyle
sevgiler
müzehher
Ne mutlu size ki bekleyen, kavuşabileceğiniz bir anneniz var... Kucaklayın benim için de. Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta