Vita yağı kutularına dikilmiş sardunyalarımız vardı bizim
Herbiri yürüyen bir masal obur tavuklarımız
ve naftalin kokardı yorganımız,yastığımız
Annem..
Sen gittiğinden beri, bir ben yaşıyor bende
köpek gibi yalnız,köpek gibi arsız..
Kireçli duvarlarımıza ne zaman değsem üzerim toz olurdu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
