Sağır duvarlar dikildi önüme,
Ulaşamadım sana annem.
Çatık kaşlı insanlar engelledi yolumu.
Oysa bilemezlerdi,
Buruk bir sevinçle koşmuştum kapına,
Günlerin ayların özlemiyle,
Yüreğim kuş misali.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalem kalem'dir,gonulden yan olunca
takilip kalinmaz mi,beyhudelik farz olunca..
insan desem inanma,de degini,zevat_i mahlukat olunca...
annelerimiz haaaa...
iste...
kutlarim yurekleri...
kutlarım anneye atıfta olan bu şiir çok güzeldi selamlar.
Cok cok guzeldi:) kalemin daim olsun guzelliklerde kal***Tam Puan***
Cok cok guzeldi:) kalemin daim olsun guzelliklerde kal***Tam Puan***
Bu şiir ne güzel anılarla geldi geçmişten..Sanki defterimde yazılı idi.Daha önce okumuşum ve hiç unutmamışım gibi..
Annem iyiki varsın..
Bir an önce güzel günün gelmesi dileğiyle. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta