O telsizlerdeki, tek oda evde.
Sadece hasır var, serili yerde.
Bizler uğramasın, diyerek derde.
Ağlarsak gönlümü, hep hoş ederde.
Anneme Osmanlı, kadın derlerdi.
Temizlik yemek iş, evindi derdi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Allah rahmet eylesin. onlar herşeyimiz yanımızda olsa da olmasa da
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta