Akşam güneşinde gölgesine sığındığım çınar ağacım!
Sende öğrendim bütün güzelliklerin cennette olmadığını,
bir meleğin insan suretinde görülebileceğini.
Şimdi sana uzak diyarlarda, adını haykırıyorum gökyüzüne
Sesimi duyar da el verirsin diye.
Annem! Sesini her duyduğumda bakışların aklıma düşer.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Anne sevgisi,anne özlemi bu kadar mı güzel anlatılır.Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta