Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Aksam olupta sessizlik inince,
Yagan yagmur göz yasini silince,
Annenin sevgisi burnunda tütünce,
Bir baskadir özlemek, aglamak,
Bir baskadir hasreti yasamak.
çok guzeldi kutlarim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta