Akrep ve yelkovan kıskacında yıllar,
Ne çabuk tüketti ömrünü, annem!
Yüzünde çizgiler, saçında kırlar;
Bir yığın çilenin şahidi, annem!
Sevgin, yüreğimde sönmeyen köz;
Seni anlatmaya yetmez ki söz.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
