Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili ibrahim kardeşim;
hiç üzülme anneler gitmez !
Onlar hep bizimledirler.
Uykularımızı,geleceğimizi süsler.
Biz onların genlerini,ama her şeylerini taşıyoruz.
Önemli olan temiz bir gelecek için sürekli yaşatmaktır.
....
Sevgiler...
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta