Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Annem
Aradığım zaman destek olandı...
Ölmek istediğim hergün hayata bağladı...
Karlı günün ardındaki çiçek açmış ağaçtı...
Bazı zamanlar sessizliğin pırıltısıyla yaşardı...
Karanlığın arkasındaki ışıktı sönmeyen...
Umudunu gerektiğinde herkese veren...
Kalbimdeki alevi bir çırpıda söndüren...
Beni hayata bağlayan tek şeydi annem
güzeldi..........
çok etkilendim,bende anneme bu şiiri okuycam tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta