Babamız gitti bir sabah,
Ne vedası vardı, aklımız da, ne son sözü.
Biz dört kardeş, gözyaşını bilmeyen yaşlarda..
Annemizin gölgesine sığındık, sonra.
O günden beri sanki hiç büyümedik.
Bir kuru ekmeği bölerdik dörde,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta