Bir gece, ansızın vurup kapıyı gitti cesaret.
Kaşlarındaki burukluğu, gözlerindeki çaresizliği,
gözyaşlarındaki kaybetmişliği görebiliyorum, anne.
Şahdamarındaki acıyı, kanlarında birikmiş acıyı
uzaktan hissedebiliyorum, anne.
Bu ıssız karanlık yollardan gidelim, anne;
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta