Bir daha dönmeyeceğini biliyorum
Oysa seni hâlâ evimizin kapısı önünde bekliyorum
Bunu kendime adet ettim biliyormusun annem
Uzak tepelerin ardında kayboldu gözlerim
Acılarım derinleşti, gözyaşlarım yüreğime akıyor
Boş evimizin duvarları üstüme üstüme geliyor annem
Bonbone çiçeklerin birkaçı sensizliğe dayanamadı soldu
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




DUYGU YÜKLÜ
ANNE ŞİİRİNİZİ
BEĞENİ İLE OKUDUM
DİLİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta