Yılların birikimiyle yorulan kalbini
Bir söz dinlendirmeye yetecekti.
Dinmeyen beden ağrılarını
Bir dokunuş dindirecekti
Hayal kırıklıklarının üzüntüsünü
Bir sarılmak son vercekti.
Al olmuş yanaklarını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiiri beğendim ancak nacizane haddimi aşmadan bazı önerilerim olacak.Fonetik olarak.Bu haliyle de oldukça güzel.
İlk dizedeki ...birikimiyle yerine tortusuyla .. t ve r kelimeleri ayrıca tortu kelimesinin tek anlamda olması nedeniyle iyi olabilir.
2. ve 4 dizedeki 'söz' 'dokunuş' yerine 'sözün ' 'dokunuşun ' şeklinde daha özne olur. Herhangi bir söz değil Annenin sözü vurgusu çıkabilir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta