Anneciğim bilirdim bizleri ne çok sevdiğini
Duyardım her zaman; çocuklarım bir yana dünya bir yana dediğini
Nerelere gitsen biz varız diye en kısa zamanda döndüğünü
Nasıl bırakıp gittin bizleri dönmüyorsun ANNEM,
Bizleri bir gün bile yalnız bırakmayı kıyamazdın
Bizim gidemeyeceğimiz hiçbir davete katılmazdın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta