Annem...
Kederli ve üzüntülü gözlerle bakarak, o bakışlarla büyüttü bizi, hayat öyle yormuştu ki artık mecali kalmamıştı. Yılmadı hayat oldu her birimize kendi kederini sineye çekerek. Bize her bakışı yüreğimizi okşayıp ısıtan güneş gibi... O gözlerin parlaması bizim güneşimiz oldu o güneşin yansıması ile o hep yeniden doğdu O kadın çocuk, biz ise büyüten ana, sıra bizdeydi... İyi ki varsın ANNEM…(Allah cc. Başımızdan eksik etmesin)
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta