Yalızlık bile yetişemiyor bazen kimsesizliğime
Öyle kimseszim ki hayat bile kıskanır
Ama o benim gibi kimsesiz olamaz
Ay olmadan, güneş doğmadan
Rüzgarı esmeden, ağaçlarının dallar kükremeden
Kuşları uçamadan ölürlerken kimsesiz olamaz hayat
Sahip çıkması gerektiğini ona ihtiyacı olanları görürken
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




duyarlı yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta