Annelik
Kazak örmektir çocuğuna
sırtındaki hırkayı söküp.
Yol etmektir çocuğunu kapı eşiğinden.
Kimsenin önünde eğmediği başını eğip
ayakkabılarını giydirip,
çorabını çekip.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta