Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tüm insanlığın en büyük sevgisini taşıyan,fedakarlığın sembolü ANNE lere ne desek azdır.Gönül pınarının berrak şırıltılarının devamı temennilerimle saygı ve SELAMLARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta