Anneler, annelerimiz! ! !
Yani bizleri dokuz ay on gün karnında taşıyan...
Yani bizlerden önce ölümü tatmak isteyen...
Yani cesedimizi yıkamak zorunda kalmaktan korkan...
Annelerimiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkürler erkan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta