Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ese, inan o da seni boyle boynu bukuk birakip gitmek istemezdi, neylersin, kader kotu elimizden, neylersin ... Ama, sen de bir anasin, arkanda, bir sicak bakisina muhtac, uc yavru var, onlarda seni, en az senin anneni sevdigin kadar seviyorlar, belki daha fazla ...
SENİNDE ANNELR GÜNÜN HEP KUTLU VE MUTLU OLSUN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta