Bir iki çakıl taşı,
birkaç deniz kabuğu topladım senin için.
Bir sürü kum taneciğiyle,
bir avuç deniz suyu doldurdum ceplerime.
Bir göz kırpımı gökyüzü sakladım gözlerime.
Kır çiçekleri kokladım senin için.
Güneş topladım biraz da.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




sevginin prototipi annenin çocuğuna duyduğudur. oradan öğreniriz sevmeyi. ve dünyaya verirsek sevgimizi layık oluruz annemizin o temiz sevgisine, iyi bir öğrenci gibi...ayırdına varan insana saygılar, böyle güzel anlatan şaire tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta