Bir iki çakıl taşı,
birkaç deniz kabuğu topladım senin için.
Bir sürü kum taneciğiyle,
bir avuç deniz suyu doldurdum ceplerime.
Bir göz kırpımı gökyüzü sakladım gözlerime.
Kır çiçekleri kokladım senin için.
Güneş topladım biraz da.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




sevginin prototipi annenin çocuğuna duyduğudur. oradan öğreniriz sevmeyi. ve dünyaya verirsek sevgimizi layık oluruz annemizin o temiz sevgisine, iyi bir öğrenci gibi...ayırdına varan insana saygılar, böyle güzel anlatan şaire tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta