Bir iki çakıl taşı,
birkaç deniz kabuğu topladım senin için.
Bir sürü kum taneciğiyle,
bir avuç deniz suyu doldurdum ceplerime.
Bir göz kırpımı gökyüzü sakladım gözlerime.
Kır çiçekleri kokladım senin için.
Güneş topladım biraz da.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




sevginin prototipi annenin çocuğuna duyduğudur. oradan öğreniriz sevmeyi. ve dünyaya verirsek sevgimizi layık oluruz annemizin o temiz sevgisine, iyi bir öğrenci gibi...ayırdına varan insana saygılar, böyle güzel anlatan şaire tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta