İnsan bazen düşündüğünü söyleyemiyor,
Derdini ferahlamak için dökecek kimse yok,
Çevrede herkes kendi derdiyle uğraşıyor,
Bencillik almış yürümüş, kimseden fayda yok
Ayakların üzerinde durmak zamanıdır,
Şimdi, kimsenin kimseye faydası olamaz
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta