05/04/1979 - Cihanbeyli/Konya
Of bile demeden karnında taşır
En zor sancıyla evladına ulaşır
Canı dâhil neyi varsa paylaşır
Lokmasını kırka böler anneler
Çıkamaz belki de güneşe ve aya
Evladı içinse girer dipsiz kuyuya
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta