Ne bilge gibi bildik,
Ne kitap gibi okuyabildik.
Yüreklerimizin,
Köşkünde gizledik anneleri...
Gözlerimizi açarken,
Dünyayı öğrensek de gözlerinden.
Sonu gelmez emişlerle emdik,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta