Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
KALEMİN, KELAMIN YÜREĞİN VAR OLSUN
Bencilliği ve onursuzluğu onurdur,diyerek ödüllendiren sistemler çıkmadıkça yaşamın içinden bu çile böyle sürecek ne yazık ki sayın şair,kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta