Biliyorum annecim uykunun en tatlı yerinde çok böldüm rüyalarını,
Gecenin bir yarısı ağlamalarımla çok üzdüm seni biliyorum…
Ama işte küçüklüğüne ver bu bünyenin!
Yoksa kıyabilir miydi senin o ay yüzünün üzülmesine bu küçük çocuk?
Biliyorum üstü başı çamur içinde gelişlerim çok oldu eve,
Ve bazen gelişlerimin akşam ezanının da sonrasına sarkışı…
Neyse ki senin o melek yüzün hiç kızamadı bu çocuğa!
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta