Biliyorum annecim uykunun en tatlı yerinde çok böldüm rüyalarını,
Gecenin bir yarısı ağlamalarımla çok üzdüm seni biliyorum…
Ama işte küçüklüğüne ver bu bünyenin!
Yoksa kıyabilir miydi senin o ay yüzünün üzülmesine bu küçük çocuk?
Biliyorum üstü başı çamur içinde gelişlerim çok oldu eve,
Ve bazen gelişlerimin akşam ezanının da sonrasına sarkışı…
Neyse ki senin o melek yüzün hiç kızamadı bu çocuğa!
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta