Daha küçücükken ben!
Annemin kucağındayken,
Hep o sorardı 'beni seviyor musun? ' diye.
Ben de hep sormasını beklerdim zaten!
“Seni dünyalar kadar seviyorum” demeyi,
Bir çırpıda sabırsızca söylerdim.
Sevgimi, damağımın kuruduğunu hissederek,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Duygularını ifade edemeyen bir kültüre katılmış bu güzel şiir için kaleminize yüreğinize sağlık GÜZEL DOST.
yürekten anlatımın için tebrikler. selamlar
anne şiirleri hep yüreği yakıp kavurur. çok güzel bir anlatımdı.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta