Daha küçücükken ben!
Annemin kucağındayken,
Hep o sorardı 'beni seviyor musun? ' diye.
Ben de hep sormasını beklerdim zaten!
“Seni dünyalar kadar seviyorum” demeyi,
Bir çırpıda sabırsızca söylerdim.
Sevgimi, damağımın kuruduğunu hissederek,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Duygularını ifade edemeyen bir kültüre katılmış bu güzel şiir için kaleminize yüreğinize sağlık GÜZEL DOST.
yürekten anlatımın için tebrikler. selamlar
anne şiirleri hep yüreği yakıp kavurur. çok güzel bir anlatımdı.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta