Daha küçücükken ben!
Annemin kucağındayken,
Hep o sorardı 'beni seviyor musun? ' diye.
Ben de hep sormasını beklerdim zaten!
“Seni dünyalar kadar seviyorum” demeyi,
Bir çırpıda sabırsızca söylerdim.
Sevgimi, damağımın kuruduğunu hissederek,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Duygularını ifade edemeyen bir kültüre katılmış bu güzel şiir için kaleminize yüreğinize sağlık GÜZEL DOST.
yürekten anlatımın için tebrikler. selamlar
anne şiirleri hep yüreği yakıp kavurur. çok güzel bir anlatımdı.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta