Mezarını kaplayan otları yolarken,
Aslında yoldum kendi saçlarımı.
Doyumsuz hasretine doyarken,
Gömdüm bu mezara acılarımı.
Hele başını kaldırda bak, kurban olduğum,
Var oluşuma sebep, ondan olduğum,
Sevgili,
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
Devamını Oku
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler




Annem her aklıma geldiğinde sanki bir fırtına kopar yüreğimde! Hani nasıl diyeyim tadına hiç doyamadığınız bir mutluluğu, yada şen şakrak havalarda uçtuğunuz bir rüyadan tam en can alıcı noktasında uyanmak gibi bir şey! Allah ana kıymeti bilmeyenlere akıl, değerli yorumlarıyla bana destek olan tüm dostlarıma da iki cihan saadeti ihsan eylesin!
Her çocuk yaşı farketmez ana gözünde hala çocuktur. Her gönüldede ananın yeri çok am çok özeldir. Ana sırdaştır, arkadaştır, sevgilidir,yoldaştır. ana hayatta yol gösterendir.....Allah rahmet etsin annenizi ve rahmete ermiş tüm anneleri rahmetle anıyor, sabırlar diliyorum.......Şiiriniz harika olmuş kutlarım efendim. Sevgi ile kalın.
İlyas bey kardeşim, mevzu ana olduktan sonra gönül ne kadar ihlas ve samimiyeti varsa bürünüp kelimelere dökülüyor, çünkü sevgisi taaa yüreğin derinliklerinden akıp gelen duygulardır. Bunda riya olmaz, vefasızlık olmaz,ne kadar güzel kelimnelerle o sebebi varlıklarımızı anlatsakta onların güzellikleri yanında bir mum ışığı gibi sönük kalıyor kelimeler, nasıl olmasınki Cennet denen büyük niümet ayakları altındadır vesselam.
Bu harika eserinizi en kalbi duygularımla ve tam puanımla kutlar selam ve saygılarımı sunar, acil şifalar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta